Menu

Oproep tot eerherstel voor de 11 gefusilleerde soldaten uit WOI

Oproep tot eerherstel voor de 11 gefusilleerde soldaten uit WOI
CLP-KVD

    De KVD-CLP (Kring voor het Vrije Denken - Cercle de Libre Pensée)vond het nodig de hieronder volgende oproep te doen om de, als voorbeeld gefusilleerdée soldaten uit de Oorlog 1914-1918, collectief in eer en recht te herstellen.


In het kader van de seculaire herdenking van de Eerste Wereldoorlog, vinden heel wat plechtigheden plaats in ons land. Van Luik tot Ieper, worden soldaten gehuldigd, die VÓÓR België zijn gevallen.

Er is trouwens een punt waarover niet veel wordt gesproken : namelijk de rol die de militaire rechtbanken en hun uitzonderingsmaatregelen gedurende deze oorlog van 1914-1918 gespeeld hebben. Er werden 37.557 veroordelingen uitgesproken, waarvan 219 doodstraffen, en 11 soldaten kregen de dood met de kogel (1). Deze soldaten kwamen uit alle hoeken van het land en waren van bescheiden afkomst. Ze werden door 11 kogels gedood, kogels die DOOR België zijn afgevuurd. Ze waren alleen maar mensen die door de bommen en de schoten zo geschrokken waren dat ze niet meer naar de frontlinie durfden, mensen die zich niet voor niets wilden laten afslachten, mensen die zich tegen de barbarij van deze oorlog verzetten, mensen die weigerden onder dreiging te gehoorzamen.

Om hun positie op de frontlijn te kunnen houden, of om de oorlog, kost wat kost, tot het einde verder te kunnen voeren, eisten de oversten in het leger deze ‘executies als voorbeeld’.

Recente historische onderzoekingen hebben getoond dat het justitieel apparaat arbitrair werkte, dat er een groot aantal gerechtelijke dwalingen waren. Bovendien blijkt ook nog dat « de archieven van het militair auditoraat onvolledig zijn en dat ze vooral ‘het werk’ waren van het justitieel apparaat » (Benoît Amez, geschiedschrijver aan UCL, in www.lavenir.net – 09/11/2009).

Deze 11 soldaten, die de « dood met de kogel » kregen omdat men een voorbeeld wilde stellen, collectief te rehabiliteren. is voor ons de enige mogelijke weg om, een eeuw na deze tragische gebeurtenissen, het recht te herstellen. Er zijn geen getuigen meer, geen beschuldigden meer. Alles wat overblijft is het onrecht en de barbarij. Vandaag kan het recht dus slechts hersteld worden als het Federaal Parlement deze mannen en hun nabestaanden door een plechtige verklaring in eer en rechten herstelt.

In Frankrijk vechten organisaties zoals la Fédération Nationale de la Libre Pensée, l’Association Républicaine des Anciens Combattants, l’Union Pacifiste de France, le Mouvement de la Paix, vakbondsorganisaties zoals CGT en de CGT-Force Ouvrière en een aantal secties van de Ligue des Droits de l’Homme resoluut zodat de Franse Republiek de 650 als voorbeeld gefusilleerden van 1914-18 eer en rechten herstelt. Groot-Brittannië bood al zijn excuses aan en stemde in 2005 een wet om « de fouten » van de 256 als voorbeeld gefusilleerden « uit te wissen ». Nieuw-Zeeland bood al in 2006 zijn excuses aan voor de 5 als voorbeeld gefusilleerden.

In België hebben nabestaanden van deze als voorbeeld gefusilleerde soldaten, zoals Roger en Jos Gielen, Marie-Rose Delahaye en de families Vandenbosch-Steenbergen in 2013 een aanvraag (12) in deze richting gedaan.

Zou het niet eindelijk tijd zijn die schandvlek voor de geschiedenis (en voor de eer) van België uit te wissen, en ter gelegenheid van de plechtigheden voor seculaire herdenking van de Grote Oorlog, deze 11 als voorbeeld gefusilleerden collectief in eer en recht te herstellen ?

Wij denken dat het legitiem en democratisch is in een land, dat de doodstraf heeft afgeschaft, te verlangen dat het Federaal Parlement een plechtige verklaring in die zin aflegt waardoor de 11 als voorbeeld gefusilleerden gerehabiliteerd worden, en zij met hun nabestaanden, in eer en recht hersteld worden.

« Het is beter te riskeren een schuldige te sparen dan een onschuldige te veroordelen. » (Voltaire). Dit edelmoedig principe dat er misschien kan toe bijdragen de mensheid ooit op het niveau van een vredelievende samenleving te brengen, dient (ons), de ondertekenaars van deze oproep voor een collectieve rehabilitatie van de als voorbeeld gefusilleerden van 1914-1918, als richtlijn.

Deze oproep wordt gedaan door burgers, die afgezien van hun respectieve verplichtingen, hun eigen persoonlijke, culturele, filosofische, politieke engagementen, hier rond deze eis verzamelen. Op deze eis ingaan zou de democratie tot eer strekken.


(1) Louis De Vos ; Elie-Jean Deleeuw ; Alphonse Gielen ; Léopold Noël ; Jean Raes ; Victor-François Remy Henri Reyns ; Alphonse Van Herreweghe ; Paul Vanden Bosch; Alphonse Verdickt ; Aloïs Wulput